అలంకార వైభవం - అలంకారములు
కావ్యమున కవిత్వమున చమత్కారం పండకపోతే రసించదు. చమత్కారం పండడానికి భావము వెన్ను పెట్టి, శబ్దము జీవమై ఉంటుంది. భావానికి సహజము దీర్ఘము, లోతులు చూపాలి. దీక్షలతో వాడే ప్రక్రియలను అలంకారాలు అంటారు. భాషలో పదాల నడకలు ఏ చందస్సును ఎక్కడ వాడాలో ముందే నిర్ణయించవలసి ఉంటుంది. అంత అలంకారములు అలంకరణకోసం కాక సౌందర్యాన్ని పెంచడానికి వాడబడతాయి.
అ. శబ్దాలంకారములు – ఆధారముగా శబ్దానికి అధిక ప్రాముఖ్యతను ఇచ్చేవి
- వృత్త్యనుప్రాసము
- లాటానుప్రాసము
- యమకము
- చిత్రాలంకారములు
- చేకానుప్రాసము
- అంత్యానుప్రాసము
- ముక్కపద గ్రసము
ఇ. అర్థాలంకారములు – శబ్దానికి అర్థానికి ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇచ్చేవి
- ఉపమాలంకారము
- రూపకాలంకారము
- అర్థాంతరన్యాసము
- దృష్టాంతము
- ఉత్ప్రేక్షాలంకారము
- శ్లేషాలంకారము
- అతిశయోక్తి
- సభావోక్తి